Ἀγαπητέ μας ἐνορίτη, ἀγαπητή μας ἐνορίτισσα

ύμφωνα μέ τήν χριστιανική διδασκαλία, ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ἡ ζωντανή παρουσία τοῦ Λυτρωτοῦ στόν κόσμο. Τό Σῶμα αὐτό τό συναποτελοῦν ὅσοι εἶναι βαπτισμένοι στό ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀπευθυνόμενος στούς πιστούς γράφει· «ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καί μέλη ἐκ μέρους» (Α´ Κορ. 12, 27). Κατά τήν διδασκαλία τῆς ᾿Ορθοδόξου Ἐκκλησίας μας τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας συγκροτεῖται ἀπό τούς ποιμένες (Ἐπισκόπους - Πρεσβυτέρους - Διακόνους) καί τό λαό. Ἐκεῖνο πού διακρίνει τίς δύο τάξεις εἶναι οἱ διακονίες καί οἱ ἁρμοδιότητες στήν Ἐκκλησία. Οἱ κληρικοί μέ τήν χειροτονία τους καθίσταν-ται «διάκονοι τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ» (Α´ Κορ. 4, 1).

       ῾Η διακονία τους εἶναι δοσμένη ἀπό τόν Θεό. Γράφει σχετικά ἡ ῾Αγία Γραφή· «καί οὕς μέν ἔθετο ὁ Θεός ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν» (Α´ Κορ. 12,28) καί «αὐτός ἔδωκε τούς μέν ἀποστόλους, τούς δέ προφήτας, τούς δέ εὐαγγελιστάς, τούς δέ ποιμένας καί διδασκάλους, πρός καταρτισμόν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομήν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ» (Ἐφ. 4, 11-12).

Οἱ λαϊκοί ἐπίσης δέν εἶναι παθητικά στοιχεῖα στήν ἐκκλησιαστική ζωή, ἀλλά ἐνεργά μέλη, ἰσότιμα μέ τόν ἱερό κλῆρο. Εἶναι σύμφωνα μέ τόν ἀπόστολο Πέτρο οἱ «λίθοι οἱ ζῶντες» πού οἰκοδομοῦν τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας (Α´ Πέτρ. 2, 5). Οἱ πάντες μετέχουν στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας γιά νά ἁγιοποιηθοῦν, νά φωτιστοῦν καί νά θεωθοῦν. Αὐτό σημαίνει ὅτι καί οἱ λαϊκοί ἔχουν δικαιώματα καί ὑποχρεώσεις γιά τά ὁποῖα θά πρέπει νά εἶναι ἐνημερωμένοι, καθώς καί γιά τήν ὅλη ἐνοριακή καί ἐκκλησιαστική ζωή.

Γι’ αὐτό τό λόγο ἀποφασίσαμε νά ἐπικοινωνήσουμε μαζί σου μέ αὐτό τό φυλλάδιο, νά ἐνημερωθεῖς γιά τήν τοπική μας ἐκκλησία καί τήν ἐνοριακή ζωή καί νά κληθεῖς καί σύ νά γίνεις ἐνεργό μέλος τῆς ἐνορίας μας καί νά συμβάλλεις στό μέτρο τῶν δυνατοτήτων σου στή διακονική ὑποχρέωση πού ἀπορρέει ἀπό τήν ὑποχρέωσή μας ὡς συνειδητῶν χριστιανῶν.

῾Η ταυτότητα τῆς Μητροπόλεώς μας.

ατ’ ἀρχήν θά θέλαμε νά σέ ἐνημερώσουμε γιά τήν ἀρχή τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, τήν Ἱερά μας Μητρόπολη καί τόν σεπτό μας ποιμενάρχη.

Θά πρέπει νά γνωρίζεις ὅτι ὁ ρόλος τοῦ ἐπισκόπου στήν ᾿Ορθόδοξη Ἐκκλησία μας εἶναι πολύ σημαντικός. Ὁ ἐπίσκοπος, σύμφωνα μέ τόν ἀπόστολο Παῦλο, εἶναι «οἰκονόμος Θεοῦ» (Τίτ. 1, 7), «στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Β´ Τιμ. 2, 3), «Θεοῦ διάκονος» (Β´ Κορ. 6, 4), ἡ ὁρατή κεφαλή καί τό κέντρο τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. «Τό Πνεῦμα τό ῞Αγιον ἔθετο ἐπισκόπους ποιμαίνειν τήν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ» (Πράξ. 20, 28). Ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος (¶107) εἶχε γράψει πώς ὁ ἐπίσκοπος εἶναι «προκαθήμενος εἰς τύπον Θεοῦ» καί «ὅπου ἄν φανῇ ὁ ἐπίσκοπος ἐκεῖ καί τό πλῆθος ἔστω, ὥσπερ ἄν ἦ Ἰησοῦς Χριστός, ἐκεῖ καί ἡ Καθολική Ἐκκλησία» (Ρ.ὒ. 5, 713). Χωρίς τόν ἐπίσκοπο καί τήν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἡ ὁποία τελεῖται ἀπό αὐτόν καί τούς πρεσβυτέρους κατόπιν ἐντολῆς του, δέν ὑφίσταται Ἐκκλησία! Αὐτό τό τονίζουμε γιά νά γίνει κατανοητή ἡ ἐπισκοποκεν-τρική ὀργανωτική δομή τῆς ᾿Ορθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί συνείδηση ὅλων μας ὁ ἀναντικατάστατος ρόλος τοῦ ἐπισκόπου σέ Αὐτή.

῾Η ἱστορία τῆς ἐνορίας μας.

ἐνορία μας βρίσκεται σέ μιά ἀπό τίς μαγευτικότερες καί ὑγιεινότερες περιοχές τῆς Ἀττικῆς, στήν περιοχή Καρέα, στίς δυτικές παρυφές τοῦ ῾Υμηττοῦ. Μιά περιοχή ἡ ὁποία λούζεται κυριολεκτικά στό ἀττικό φῶς. Μέχρι τήν δεκαετία τοῦ 1930, ὅταν ἡ Ἀθήνα ἔφθανε ὡς τό Παγκράτι, ὁ Καρέας ἦταν μιά ἔρημη περιοχή, χωμένη σέ σκιερό καταπράσινο πευκοδάσος, στό ὁποῖο κατοικοῦσαν πλῆθος ἄγρια ζῶα.

῾Η περιοχή τοῦ Καρέα ἦταν γνωστή ἀπό τό ὀνομαστό μοναστήρι τοῦ ῾Αγίου Ἰωάννου, κτίσμα τοῦ 11ου αἰώνα, τό ὁποῖο ἀπέχει περίπου ἕνα χιλιόμετρο ἀπό τόν σημερινό οἰκισμό. Ὁλόκληρη σχεδόν ἡ περιοχή ἦταν ἰδιοκτησία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πετράκη.

Τό 1933 ἔγινε ἀπαλλοτρίωση καί παραχωρήθηκε ὡς οἰκόπεδα στόν συνεταιρισμό τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ. Χαράχτηκε ταυτόχρονα ἕνας στενός καρόδρομος γιά τήν σύνδεση τῆς περιοχῆς μέ τήν Ἀθήνα. ῎Ετσι ἄρχισε ἡ ἀνοικοδόμηση καί ξεκίνησε σιγά - σιγά ὁ ἐποικισμός στήν ἀρχή ἀποκλειστικά ἀπό ἀξιωματικούς τοῦ στρατοῦ.

Οἱ πρῶτοι κάτοικοι τοῦ Καρέα ὑπαγόταν ἐκκλησιαστικά στήν Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν καί συγκεκριμένα στήν ἐνορία ῾Αγίου Δημητρίου Ν. ῾Ελβετίας. ῏Ηταν ἀναγκασμένοι δυστυχῶς νά κατεβαίνουν μέ τά πόδια τόν χωμάτινο καρόδρομο γιά νά ἐκκλησιαστοῦν στόν ῞Αγιο Δημήτριο. Μέ τόν καιρό λοιπόν, καί ἐνῶ πλήθαιναν οἱ κάτοικοι, κατέστη ἐπιτακτική ἀνάγκη ἀνέγερσης Ναοῦ στήν συνοικία τους. ῎Ετσι στίς 27 Ἰουλίου 1957 ὁ εὐσεβής ἀείμνηστος στρατηγός Κωνσταντῖνος Σταματόπουλος παραχώρησε ἕναν χῶρο, ὁ ὁποῖος διαμορφώθηκε σέ Ναό, ἀφιερωμένο στόν ῞Αγιο Κωνσταντῖνο. Τή διαμόρφωση ἐπιμελήθηκε ὁ ἐπίσης ἀείμνηστος Ἐμμανουήλ Κυρικλάκης. Σημαντική ὑπῆρξε ἡ ἐπιστασία τοῦ ἱερέα καί προϊσταμένου τοῦ ῾Αγίου Δημητρίου ἀειμνήστου π. Σπυρίδωνα Παπακωνσταντίνου.

Τίς ἱεροπραξίες ἐπιτελοῦσαν ἐναλλάξ ἱερεῖς τοῦ ῾Αγίου Δημητρίου, διότι ἀκόμη δέν εἶχε ἀναχθεῖ σέ αὐτοτελή ἐνορία. Οἱ ἡλικιωμένοι τῆς ἐνορίας μας θυμοῦνται ἀκόμη τίς κοπιαστικές πεζοπορίες τῶν ἱερέων νά ἀνεβαίνουν στόν Καρέα καί νά ἐκτελοῦν μέ προθυμία τά ἱερατικά τους καθήκοντα.

Οἱ κάτοικοι τοῦ Καρέα ὅμως αὔξαναν ἁλματωδῶς. Εὔποροι ἀθηναῖοι ἀνήγειραν πολυτελεῖς οἰκίες καί ἐγκαθίσταντο στόν ὑγιεινό αὐτό χῶρο, μακριά ἀπό τή ρύπανση τῆς Ἀθήνας. Ἐπίσης στήν περιοχή τοῦ Καρέα ἐγκαταστάθηκαν καί πολλοί πολιτικοί μετανάστες, διωγμένοι ἀπό τίς χῶρες τῶν τότε κομμουνιστικῶν χωρῶν. ῎Ετσι κατέστη ἐπιτακτική ἀνάγκη ἱδρύσεως ἐνορίας.

῞Υστερα ἀπό πολλές προσπάθειες, στίς 22-4-1966 μέ τό Β.Δ. 329/66, ἱδρύθηκε ἡ ἐνορία μας. Εὐθύς ἀμέσως συστήθηκε ἐρανική ἐπιτροπή ἀνεγέρσεως μεγάλου Ναοῦ καί ἄρχισε ἡ διαδικασία ἀγορᾶς οἰκοπέδου. Ὁ μακαριστός ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος συνέβαλε καθοριστικά γιά τήν ἱκανοποίηση τῶν αἰτημάτων τῶν ἐνοριτῶν. Γιά τούς χώρους ὅμως πού προτεινόταν, ἐγειρόταν ἀντιρρήσεις ἀπό κάποιους κατοίκους καί μαζικούς φορεῖς, μέ ἀποτέλεσμα νά βραδύνει ἡ ἀνέγερση τοῦ Ναοῦ μας. Τελικά βρέθηκε τό κατάλληλο οἰκόπεδο καί στίς 27 Ἀπριλίου 1981 ὁ μακαριστός μητροπολίτης μας κυρός Γεώργιος ἔθεσε τόν θεμέλιο λίθο. Χάρις στίς ἄοκνες προσπάθειες τοῦ ἱερέα μας π. Σάββα Ἀχιλλέως τό ὄνειρο τῶν ἐνοριτῶν μας πραγματοποιήθηκε καί στίς 7 Μαΐου 1989 ἔγιναν τά ἐγκαίνια τοῦ περικαλλοῦς βυζαντινοῦ ρυθμοῦ Ναοῦ μας, ἀφιερωμένου στόν ῞Αγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο.

[ Ἡ Ἱστορία τῆς ἐνορίας μας ]   [ Ἡ ταυτότητα τῆς ἐνορίας μας ]   [ Τό ἐνοριακό μας ἔργο ]
[ Γνωριμία μέ τούς Ἱερεῖς μας ]   [ Ἡ τιμή τῶν Ἁγίων στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία]   [ Φωτογραφίες ]
[ www.imkby.gr ]   [ Ἐνορίες ]   [ Προηγούμενη Σελίδα ]
[ Ἐνορία Ἁγίου Γεωργίου ]